ELÇİN DEMİREL

    İYİ DÜŞÜNMEK İSTİYORUM                                                           Pandemi süreci bana neler kazandırdı ve kaybettirdi? Bir yıl geçti, bu illet hastalık hayatımıza gireli ve çıkmak bilmiyor… Dalga, dalga, dalga, ha bire artıyor ölü sayıları, ağır hasta sayıları ve vaka sayıları. Herkesin çevresinde kayıpları oldu, en yakınlarımın ailelerinden birçok insan COVID-19 sebebiyle vefat etti. Kimse eskisi gibi olmayacak artık. Hiçbirimiz eskiye dönemeyeceğiz, normale. Bu hastalık bitse de, hep etrafımızda etkileri kalacak. Bazı insanlar (çalışmayı bilmeyen, baba parası yiyen, işsizliğin ne demek olduğunu bilmeyen boş varlıklar), bu sürecin farkında değiller. Bizlerden alınan özgürlüğün, rahatlığın zerresi onlardan alınmadı çünkü. Hala aynı yaşamlarına devam edebiliyorlar. Ama biz, çalışan, üreten kesim durduk, beklemek...

  ELÇİN DEMİREL YOUTUBE ‘Seviyorum’ diyoruz, ‘çok seviyorum’. Ne güzel bir kelime, SEVMEK. Her şeye, herkese karşı duyulan sevgi. İnsana, doğaya, hayvana, eşyaya… Bir sürü şey sıralayabilirim buraya. Karşılıklı veya tek taraflı. Ama hiç düşündünüz mü, sevgi bağ mı? Yoksa bağımlılık mı? Günümüzde sevgi bir bağımlılık haline gelmiş görüyorum ben. Herkes birilerine, bir şeylere bağımlı gibi, yapışıp kalıyorlar. Asla değişmez bir olgu gibi, kendilerine ait bir eşya gibi vazgeçemiyorlar. Aslında sevgi, verdikçe büyüyen, emek isteyen, çokça fedakarlık isteyen bir olgu. Çok çabuk tüketen bir toplum olduğumuz için, şimdiki zamanda vermek yok! Hep almak var!! Sormadan almak, beklemeden almak, düşünmeden almak var. Benim olsun da, karşımdaki ne düşünürse düşünsün, ne yaparsa yapsın bencilliği var. Sen nerden biliyorsun da bu fikre sahipsin diyebilirsiniz… Ben almayı bilmeyip (beceremeyip), daha çok verenlerdenim. İnsan için bakarsak bu duruma, hep karşımdakini düşünürüm. (Aman o mutlu ol...